Clouds of thought surrounding you

Al bijna drie eeuwen lang oefent het strijkkwartet een bijna onweerstaanbare aantrekkingskracht uit op veel componisten. Waarom? Hoewel het de kleurrijke pracht van het orkest en de solistische virtuositeit van de piano mist, is het een instrumentale combinatie die uiterst flexibel en kernachtig is, waardoor componisten vaak worden verleid om hun meest authentieke werken te schrijven.
Vanavond presenteert het Janos String Quartet een kleine selectie uit het repertoire: naast een kwartet van Haydn (de uitvinder van het genre) en een van Bartók (een van de toonaangevende kwartetcomponisten van de vorige eeuw), een nieuw werk van Ivo van Emmerik.
In een brief van 5 april 1784 aan zijn uitgever Artaria schreef Haydn dat hij voor een Spaanse opdrachtgever aan een reeks ‘zeer korte’ kwartetten werkte, elk met slechts drie delen. Ofwel heeft hij de opdracht opgegeven, ofwel zijn de kwartetten verloren gegaan. Maar het is niet ondenkbaar dat het losstaande Kwartet Op. 42 uit 1785 muziek bevat uit het verloren gegane of afgebroken Spaanse project.
Van Emmerik over zijn kwartet: “Het begon toen ik enkele oude schetsen vond van een werk dat ik nooit helemaal had afgemaakt. Toen ik ze opnieuw bekeek, werd ik geconfronteerd met ideeën van lang geleden en moest ik een manier vinden om hun elementen te herschikken tot een nieuwe compositie. Ik moest denken aan Lee Krasner, die eerdere tekeningen van zichzelf en haar overleden echtgenoot Jackson Pollock versneed en er nieuwe collages van maakte. Oude en nieuwe ideeën zijn vaag met elkaar verweven, maar niettemin creëren de onderlinge verwijzingen die duidelijk of verborgen in alle zes delen voorkomen een geheugenspel, waardoor dit strijkkwartet een metafoor wordt voor de ongewoon lange tijd die het kostte om het te voltooien.”
Het Strijkkwartet nr. 3 van Béla Bartók werd in september 1927 in Boedapest geschreven. Er wordt vaak gesuggereerd dat Bartók geïnspireerd was na een uitvoering van Alban Bergs Lyrische Suite (1926) te hebben gehoord. Het kwartet is Bartóks kortste, geschreven als één doorlopend geheel, bestaande uit een eerste deel (langzaam), een tweede deel (snel, met invloeden uit de Hongaarse volksmuziek), een terugkeer van het eerste deel en een coda, die een terugkeer is van het tweede deel. Het werk is harmonisch en contrapuntisch complex en verkent een aantal coloristische technieken, waaronder sul ponticello (spelen met de strijkstok zo dicht mogelijk bij de kam), col legno (spelen met het hout in plaats van de haren van de strijkstok) en glissandi (glijden van de ene noot naar de andere) die in latere kwartetten veelvuldig voorkomen.
Het Janos Kwartet werd opgericht in 2024 naar aanleiding van de voorbereiding van het Strijkkwartet nr. 3 van Béla Bartók, dat zij in juni van datzelfde jaar uitvoerden en dat het begin markeerde van hun samenwerking. Sindsdien zijn ze het klassieke en romantische repertoire blijven verkennen en hebben ze hun geluid en communicatie als ensemble verdiept. Ze hebben masterclasses gevolgd bij Sarah Kapustin en Roeland Jagers, die hebben bijgedragen aan hun artistieke ontwikkeling. Daarnaast delen ze een sterke interesse in hedendaagse muziek, die een essentiële rol speelt in hun identiteit en toekomstige projecten.

JANOS KWARTET
Laura Torres Morales viool
Mireia Escobar Ortega viool
Eider Armendariz Cividian altviool
Julia Misas Santín cello